بیماری سپتی سمیا

نام فارسی: بیماری سپتی سمیا

نام انگلیسی: Septicemia diseases

سپتی سمی بیماری زنبوران بالغ است. اولین بار شخصی به نام برنساید در سال۱۹۲۸میلادی این بیماری را کشف کرد.زنبوران کارگر و نرها وملکه مستعد ابتلا به این بیماری می باشند.

عامل  بیماری سپتی سمیا:

عامل این بیماری باکتری به نام serratia marcescens  است.این باکتری از جمله باکتری های گرم منفی و تولید اسپور نمی کند گفته میشود که رطوبت به انتقال سپتی سمی  کمک میکند واحتمال بروز بیماری تحت شرایط استرس و فشار افزایش می یابد. استرس هایی نظیر تغذیه زیاد با غذای مصنوعی  تراکم فراوان زنبورها روی شانها یا نقل مکان زنبورها شرایط و امکان ایجاد بیماری را افزایش میدهد.

علائم بیماری سپتی سمیا:

زنبوران آلوده به سپتی سمی سریعا می میرند و در نتیجه جمعیت کندو کاهش می یابد و موجب ضعف کندو می گردد. این زنبوران قدرت پرواز ندارند و به وسیله کارگر ها  از کندو بیرون برده می شوند. همولنف زنبور های بیمار از قهوه ای ملایم به سفید گچی می گراید.مهمترین نشانه و اسیب در زنبوران الوده تخریب سریع عظلات است. برای مثال برداشتن زنبور های الوده از طریق زوائد بدن مانند بال وسر و سینه یا شکم غیر ممکن است زیرا قسمتها جدا شده و می افتند.همچنین زنبوران الوده در کندو بی قرار بوده غذا نمی خورند و قادر به پرواز نیستند.

درمان:

هیچ سویه و گروهی از زنبوران را نمی توان یافت که به این بیماری مقاوم باشد. در بسیاری از کشورها داروی استرپتومایسین با موفقیت برای کنترل سپتی سمی مصرف میشود.