بیماری لارو کیسه ای

 نام فارسی : بیماری لارو کیسه ای 

نام انگلیسی : Sacbrood Virus

در سال ۱۹۱۷میلادی اولین بار بیماری ویروسی تحت عنوان بیماری لارو کیسه ای توسط white تشخیص داده شد. این بیماری عموما لاروهای ۴-۲ روزه را مبتلا می سازد و سبب تلف شدن آنها می شود. لاروهای دو روزه از سایرین حساستر هستند. محققین عامل بیماری را ویروس پالش پذیر اعلام نموده اند.عامل بیماری احتمالا همراه غذا وارد دستگاه گوارش لارو شده و تولید بیماری میکند. ویروس حداکثر مدت سه هفته در بدن لارو یا داخل عسل زنده باقی می ماند. زنبوران جوانتر اغلب در هنگام حمل و نقل لاروهای تلف شده ویروس عامل بیماری را کسب نموده و آنها را در زمان تغذیه سایر لاروها به آنها انتقال میدهند.

علائم بیماری لارو کیسه ای :

 لارو ها قبل از دوره شفیرگی تلف می شوند و معمولا در زیر پوست آنها مقدار قابل توجهی مایع جمع می شود و سپس انها تلف می شوند  و در این حالت شکل کیسه به خود می گیرند.از علائم دیگر این بیماری می توان به این نکته اشاره کرد که قبل از مردن لارو پوست بدنش از قسمت پشتی و از ناحیه چشمها تیره میشود و به مرور در قسمت عقب ادامه می یابد. گرچه تیره شدن رنگ پوست در لاروها صورت می گیرد ولی در مورد بیماری  لارو کیسه ای نوزادان این حالت بسیار سریع شروع می شود. بیماری غالبا در بهار شایع شده  و در تابستان بر طرف می شود. لاروهای تلف شده به شکل خاصی در داخل سلول قرار می گیرند. به این معنی که اگر درب سلول به وسیله چوب کبریتی باز شود سر لارو به طرف بالا برگشته و قسمت پشتی لارو که با کف حجره تماس دارد کاملا پهن شده است.   

درمان بیماری لارو کیسه ای:

به طور کلی درمان عفونتهای ویروسی با مواد شیمیایی مشکل تر از درمان عفونتهای باکتریایی است.به طور کلی هیچ روش قابل قبولی برای درمان عفونتهای ناشی از ویروس کیسه ای نوزادان وجود ندارد.